สาเหตุการระบาดของยุง ในปีนี้คืออะไรกันแน่
วันนี้มิสเตอร์คาเฟทช์ ผู้เชี่ยวชาญด้านยุง ได้ให้เกียรติมาร่วมรายการครับ
รบกวนด้วยนะครับ
ถ้าจะให้สรุปง่ายๆ เลยก็คือ เนื่องจากปีนี้เรามียุงสายพันธุ์ใหม่
ผมก็เลยไม่รู้เหมือนกัน
กลับไปเลยไป
อะแฮ่ม ขอโทษครับ
นี่คือแผนภาพแนวโน้มการระบาด... - ว้า
- ของยุงเหล่านี้นะครับ - เมืองแซดก็โดนกับเขาด้วย
เรื่องยุงระบาดเนี่ยขอทีเถอะ
ขออภัยที่ขัดจังหวะรายการครับ เราได้รับรายงานด่วนครับ
ว่ามียุงจำนวนมาก รวมตัวกันอยู่ที่เมืองแซ่ด
มีรายงานว่าปศุสัตว์ที่ถูกโจมตี ถูกดูดเลือดจนแห้งไปหมดทั้งตัวครับ
หากท่านพบฝูงยุงที่ใด ให้รีบหนีทันทีนะครับ
อ๊ะ
ประกาศอพยพฉุกเฉิน
ระดับภัยพิบัติ ปีศาจ
ให้ประชาชนอยู่ในบ้าน ห้ามออกมาไม่ว่ากรณีใดๆ
โปรดฟังอีกครั้ง ประชาชนแห่งเมืองแซด...
ล็อกเป้าหมาย
[ไซบอร์กผู้โดดเดี่ยว]
เพราะประกาศฉุกเฉิน เลยไม่มีใครเฝ้าร้าน
ใครมันจะไปตายเพราะยุงกัดเล่า
ได้ของมาขนาดนี้ โดนกัดทีสองทีไม่ว่ากันหรอก
ลมเหรอ
เฮ้ย อะไรเนี่ย
พวกเธอเป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย แค่นี้จะไปพอได้ยังไง
ไปดูดมาเพิ่มอีกสิ
ล็อกเป้าหมาย
อย่างนี้นี่เอง
เลือดที่ฝูงยุงดูดมา เอามาให้เธอนี่เอง
ถ้าเธอส่งสัญญาณบางอย่าง ให้ฝูงยุงพวกนั้น
ฉันก็เข้าใจการเคลื่อนไหวประหลาด แบบนี้แล้ว
ซึ่งแปลว่า ถ้ากำจัดตัวแม่อย่างเธอ
ฝูงยุงน่ารำคาญพวกนี้ก็จะหายไปสินะ
อาหารมาแล้วจ้า
ไปดูดให้แห้งเลยสิจ๊ะ
จงมอดไหม้
ฉันจะกำจัดเธอซะ
อย่าขยับล่ะ
จะกำจัดฉันทิ้งเหรอ
ก็ลองดูสิ
สำเร็จมั้ย
ไอ้ยุงเปรต...
จงมอดไหม้
ต่อไปเป็นขาดีไหม
เอ๊ะ
อ้าว ขาฉันล่ะ
เปล่าประโยชน์
เธอหนีฉันไม่พ้นหรอก
หมอนั่นมันเป็นใคร
ขืนปล่อยไว้แบบนี้โดนฆ่าแน่
พวกมนุษย์ในเมืองหลบไปหมดแล้ว
แต่สัตว์ในป่าในเขาน่ะ คนละเรื่องกันเลย
เอาล่ะ มานี่สิจ๊ะเด็กๆ
ปล่อยเลือดที่พวกเจ้าเก็บไว้ ให้ฉันเดี๋ยวนี้
จำนวนมากเกินไป ดูดเลือดจากทั้งเมือง...
ไม่สิ ดูดมาจากที่อื่นๆด้วย
แปลว่าเลือดไม่ใช่แค่อาหาร สำหรับเธอสินะ
แบบนี้รีบๆ ทำให้จบไปจะดีกว่า
หยุดนะ ไอ้ตัวแสบ
เรายังตัดสินกันไม่จบเลยนะ
อะไรของหมอนั่นนะ
โอ๊ย เข้าปาก แหวะ ไอ้บ้านี่
อ๊ะ
อะไรหมุนๆ อยู่บนนั้น เอ๊ะ ยุงเหรอ
หา โอ้โห
- นี่ นายน่ะ - หา
ไปหาที่หลบซะ ยุงฝูงนั้นมันมีความคิด
ถ้าเห็นนายเข้ามันจะโจมตีทันที
จริงดิ
แบบนี้ก็แย่ดิ รีบหนี...
เห็นพูดจาภาษามนุษย์ได้ นึกว่าจะฉลาดเหมือนมนุษย์ด้วย
เป็นได้แค่แมลงสินะ
ไม่นึกว่าจะรวมฝูงมาทั้งหมด ให้เผาได้ง่ายๆแบบนี้
พอเจอเธอ ฉันก็ตรวจสอบแล้ว ว่าในรัศมี 500 เมตรไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ
ถ้าเป็นที่นี่ก็เผาได้ไม่ต้องเกรงใจใคร
- เวรล่ะ ลืมคนเมื่อกี้ไปเลย - แหม
ช่วยได้เยอะเลย นายเก่งดีนี่
เมื่อกี้ทำได้ไงอ่ะ จุดยากันยุงซะไหม้หมดเลย
ล้อเล่นนะ
เอ่อ คือเล่นคำไงจุดยากันยุง มันเลยไหม้ไง
เจ้าพวกโง่
ฉันไม่ต้องใช้เด็กๆ พวกนั้นแล้วไง
เพราะว่า
ดูสิจ๊ะว่าฉันแกร่งขึ้นแค่ไหน
หมัดเบาแบบนั้น ชกยุงยังไม่ตายเลยจ้ะ
เปราะบางจริงๆ
อย่างนี้นี่เอง ยิ่งได้เลือดมากเท่าไหร่ ร่างกายยิ่งแข็งแรงขึ้นสินะ
ต่อไป เด็ดหัวเลยดีกว่า
ประเมินต่ำไปจริงๆ
ไม่มีโอกาสแก้ตัวแล้ว
มีแต่ทำลายตัวเองเท่านั้น
ขอโทษนะครับ ด็อกเตอร์
ยุง หนวกหู
เดี๋ยวสิ
- หา - คุณชื่ออะไรน่ะ
อ๋อ ไซตามะไง
โปรดรับผมเป็นศิษย์ด้วยเถอะครับ
อ๋อ เอาสิ
เอ๊ะ
อาจารย์ครับ
นี่มาจริงๆเหรอ
เอ่อ
ผมเจนอสครับ อาจารย์ไซตามะ
เลิกเรียกอาจารย์ได้ไหมอ่ะ
- มาสเตอร์ - มาสเตอร์ก็ไม่เอา
ดื่มแล้วก็กลับไปซะ
ฉันไม่ได้หาลูกศิษย์อยู่นะ
เอ๊ะ แผลหายแล้วเหรอ
ครับ ร่างกายผมส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักร ถ้ามีชิ้นส่วนก็เปลี่ยนได้เลย
แปลกดีนะนาย
อาจารย์ใช้ชิ้นส่วนแบบไหน อยู่เหรอครับ
- ไม่ได้ใช้ - เอ๊ะ
งั้นเกราะเงาๆ บนหัวนั่นล่ะครับ
เอ่อ นี่ผิวฉันเอง
แปลว่าอาจารย์อายุเท่านี้ ก็หัวล้านเสียแล้วเหรอ
เออ ก็หัวล้าน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแกวะ
ผมเหรอ อยากฟังเรื่องของผมเหรอครับ
ไม่อ่ะ ไม่เป็นไร
ที่จริงแล้ว เมื่อสี่ปีที่แล้ว ตอนอายุ 15
ผมก็เป็นแค่คนธรรมดาๆ
นายนี่ไม่ฟังคนเขาพูดเลยนะ
ผมใช้ชีวิตอย่างสงบสุข อยู่กับครอบครัว
แม้จะอยู่บนโลกที่แสนจะจืดชืดก็ตาม
จนวันหนึ่ง ก็เกิดมีไซบอร์กคลั่งขึ้นมา
มันเข้าโจมตีเมืองของเรา
ไซบอร์กกคลั่งนั่น คงจะเกิดการผิดพลาดระหว่างปรับแต่ง
ทำให้สมองเพี้ยนไปหมด
ผลสุดท้าย มันก็ทำลาย เมืองของเราไปจนหมด
ทั้งสวน โรงเรียน อาคารต่างๆ บ้านผม กระทั่งชีวิตของครอบครัวผมมันก็เอาไป
ผมรอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ ตอนนั้นยังเป็นแค่
เด็กอายุ 15 ที่อ่อนแอ อยู่ลำพังในเมือง
ตอนนั้นเองที่ดร.คุเซโนะ บังเอิญผ่านมาเจอ
ดร.คุเซโนะกำลังทำภารกิจ ปราบเจ้าไซบอร์กคลั่ง
เป็นนักวิทยาศาสตร์ผู้รักความถูกต้อง
ผมขอร้องให้เขา ช่วยผ่าตัดแก้ไขร่างกายของผม
และผมก็ได้เกิดใหม่เป็น ไซบอร์กผู้พิทักษ์ความถูกต้อง
ผมสาบานกับดร.คุเซโนะไว้ว่าวันหนึ่ง ผมจะทำลายไซบอร์กคลั่งนั่นให้ได้
- อย่างนี้นี่เอง... - ผ่านมาสี่ปีแล้ว
ตอนนี้ผมอายุ 19 เดินทางไปพลาง ปราบความชั่วไปพลาง
ผมได้ทำลายองค์กรชั่วร้าย และปีศาจไปมากมายนับไม่ถ้วน
แต่กลับไม่เจอร่องรอยของ ไซบอร์กคลั่งนั่นเลย
ได้แต่หงุดหงิดและร้อนใจ
ผมต่อสู้กับความชั่วร้าย พร้อมกับไล่ตามเงาไซบอร์กคลั่ง
และเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ปีศาจยุงนั่นก็โผล่มา
ผมประมาทเกินไป
เพราะผมคิดว่าผมไม่มีทางแพ้ใคร นอกจากหุ่นไซบอร์กนั่น
ผมจึงไม่ทันวิเคราะห์คู่ต่อสู้ให้ดี แล้วเข้าปะทะโดยตรง
ผลก็เป็นอย่างที่เห็น
และระหว่างที่ถูกเจ้าปีศาจเล่นงาน ด้วยความสามารถที่ไม่คิดว่ามันจะมี
ถ้าอาารย์ไซตามะไม่ไดับังเอิญผ่านมา ผมคงตายไปแล้วเป็นแน่แท้
อาจารย์ช่วยชีวิตผมไว้
ชีวิตที่ดร.คุเซโนะช่วยเอาไว้แล้วครั้งหนึ่ง
ยิ่งอาจารย์ไซตามะมาช่วยเอาไว้อีกครั้ง ยิ่งต้องรักษาเอาไว้
ผมต้องอยู่ต่อไปให้ได้ จนกว่าจะได้ทำลายไซบอร์กคลั่ง
ผมจึงต้องต่อสู้กับความชั่วร้าย ในฐานะไซบอร์กผู้พิทักษ์ความถูกต้อง จนกว่าจะเจอมัน
ผมต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตอนเห็นอาจารย์ต่อสู้
ผมรู้เลยว่าต้องเรียนรู้จากคนคนนี้ให้ได้
ถ้าเพียงแต่ผมแข็งแกร่งได้ขนาดนั้น
อาจารย์ไซตามะครับ ผมมีศัตรูเก่า ที่ต้องโค่นให้ได้
การต่อสู้นี้ไม่ใช้เพื่อผมคนเดียว
แต่เป็นเพื่อคนที่บ้านเกิด และดร.คุเซโนะด้วยนะครับ
ผมรู้ว่าผมยังอ่อนหัด
แต่ไม่ว่าจะอย่างไรผมก็ต้องการพลัง เพื่อทำลายความชั่วร้ายนี้ให้สิ้นซาก
- ดร.คุเซโนะน่ะเป็น - ไอ้บ้าเอ๊ย
ไปสรุปมาให้ได้ภายใน 20 คำเลยไป
สาวยุงแพ้แล้วเหรอ
ด้วยหมัดเดียวอีกต่างหาก
เอาเถอะ ยังไงก็แค่ร่างต้นแบบเท่านั้นแหละ
ทำไมโป๊ล่ะ
- ไม่ทราบครับ - ช่างมัน
ท่าทางจะเป็นตัวอย่างทดลองทีดีทีเดียว
ต่อให้ต้องบังคับ เราก็ต้องจับมาตรวจร่างกายให้ได้
ส่งคนไปเชิญตัวมาซะ
สู่บ้านแห่งวิวัฒนาการของเรา
อาจารย์ครับ ผมสรุปเรียบร้อยแล้วครับ
สอนวิธีทำให้แข็งแกร่งเหมือนอาจารย์ด้วยครับ
- เจนอส - ครับ
- นายอายุเท่าไหร่ - 19 ครับ
ยังหนุ่มนะ
อีกไม่นานนายต้องแข็งแกร่ง กว่าฉันแน่นอน
- จริงเหรอครับ - ตอนนี้ฉันอายุ 25
แต่ฉันเพิ่งมาเริ่มฝึกเอาตอน ฤดูร้อนเมื่ออายุ 22 เท่านั้นเอง
ฉันจะสอนให้ก็ได้ แต่ไม่ง่ายนะบอกเลย
นายจะตามฉันมาได้ไหม
ครับ
มีบางอย่างกำลังมาด้วยความเร็วสูง
- มาแล้ว - หา
ฉันชื่อ อ้าว
จ่ายค่าเพดานมาเลย
- นี่ - อะไรเหรอ
คามาคิวริมาถึงก่อนแล้ว แต่โดนเล่นงานไปแล้วล่ะ
ฉันจับกระแสจิตเขาไม่ได้เลย
อะไรนะ เจ้านั่นมัน อยู่กลุ่มแข็งแกร่งไม่ใช่เหรอ
ข้างนอกมีอีกสอง อาจารย์ครับ
ผมจัดการตรงนี้เอง
ทำเพดานฉันพังอีกแล้ว
เอ่อ ช่างมันเถอะครับ
เข้ามาทางประตูดีๆ ไม่เป็นหรือไง
- อาจารย์ - อ๊ะ ไม่เป็นไรๆ
แบบนี้ก็รู้สึกเหมือนหัวไชเท้าดี
ตรวจพบพลังงานระดับสูง
ไซบอร์กเหรอ
หรือว่ามันคือ
นายไม่ใช่เป้าหมาย
หา เกิดอะไรขึ้นน่ะ มองไม่เห็นเลย
เกะกะ
มีเรื่องจะถามเยอะแยะเลยล่ะ
ที่เขาว่าติดแหง็กเป็นแบบนี้เองสินะ
ทำได้ดีมาก กราวน์ดรากอน
[กราวน์ดรากอน]
เกิดอาละวาดขึ้นมาก็แย่น่ะสิ
อาจารย์
วอกแวกมองทางอื่นแบบนี้
ช่างกล้าดีจริงๆ
ฉันคือสุดยอดผลงานจาก บ้านแห่งวิวัฒนาการ
กอริลลาเหล็ก
โจมตีไปก็ไร้ผล
บ้านแห่งวิวัฒนาการเหรอ
แล้วมีธุระอะไรกับอาจารย์ของฉันกัน
ไม่ใช่เรื่องของแก
และเราจะต้องกำจัด ทุกคนที่ต่อต้านเรา
แกต้องถูกกำจัด
นี่แกน่ะ
ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง
ก็อยู่ในดินมันเย็นดี แต่ก็อบอุ่นด้วย รู้สึกดีจัง
ชักจะง่วงแล้ว อย่ากวนใจน่า
หึ
ต้องมีใครสั่งสอน ให้แกรู้จักสถานะตัวเองบ้างแล้ว
ฟังให้ดีนะ ฉันจะจิกลูกตาแก ออกมาด้วยเจ้านี่
แกจะได้ขัดขืนไม่ได้
ราชาอสูรไม่เคยอ่อนข้อให้ใครทั้งนั้น
เอาล่ะ เลิกเล่นกันเสียที
ถ้าจะขอโทษ ก็รีบๆ ขอโทษมา
ที่ทำเพดานห้องฉันพังหมดน่ะ
ก็ได้
ถ้าอย่างนั้น ฉันจะแสดงให้เห็นถึงพลัง
- ของราชาอสูร... - หวา
ดินเข้าไปติดที่แปลกๆ เลย
เฮ้ย ฟังอยู่มั้ยเนี่ย
ปัดดินอยู่อ่ะ รอไปก่อนนะ
- เสร็จยัง - อีกแป๊บ
เรียบร้อย
งั้นก็ได้เวลาสักที จงดูซะให้เต็มตา พลังที่แท้จริงของราชาอสูร
กรงเล็บสิงโต
โอ๊ยๆ
- เป็นไรไหม เจ้ากบ... - เกะกะโว้ย ไอ้พวกลูกกระจ๊อก
อ่อนแอก็แพ้ไป
ตาแกแล้ว
รอก่อน ฆ่าทิ้งไม่ได้นะ
ห่ากรงเล็บสิงโต
หมัดธรรมดา
ชกเป็นชุด
อ๊ะ
นั่นมันตัวอะไรกันวะ
เราต้องรีบหนีไปตั้งหลัก รวมกลุ่มกันก่อน
เจอตัวแล้ว
โกหกน่า
จะตอบมาดีๆ หรือจะตายไปทั้งอย่างนี้
นายเลือกเอา
แกสิจะตาย
ไอ้ขี้ขลาด ความสามารถของฉัน เป็นแค่อันดับสามเท่านั้นแหละ
แกไม่มีทางเอาชนะอันดับสอง ราชาอสูร ได้ด้วยความสามารถแค่นี้หรอก
ยอมรับความพ่ายแพ้เสียเถอะ
หมายถึงเจ้านี่เหรอ
น่าจะใช่ครับ
ขอโทษครับ ผมจะบอกทุกอย่างเลย ปล่อยผมไปเหอะนะ
อะไรของนายเนี่ย เมื่อกี้ยังทำปากกล้าอยู่เลย
ขอโทษครับ แค่เก๊กไปอย่างนั้นเอง
- หมายความว่าไง - นักฆ่าของเราโดนเก็บหมดอย่างนั้นเหรอ
- ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ - อย่าเพิ่งด่วนสรุปอะไร
- เร็วเข้า ไปหาคำตอบมา - ข้อมูลอาจจะผิดก็ได้
- นั่นมันใครกัน - เราไม่รู้
- ผมจะไปหาข้อมูลมา - ระวังตัวนะ
เอะอะอะไรกัน
[ตอนหน้า นักวิทยาศาสตร์ผู้หมกมุ่น] หวัดดีค่า นี่สาวยุงเองนะ
จะมาเล่าเรื่องในตอนหน้าให้ฟัง
สัปดาห์หน้าจะเป็นเรื่องของ บ้านเกิดของฉันเอง
ฉันเกิดที่...
อะไรนะ หมดเวลาแล้วเหรอ ก็ได้
ตอนหน้า ตอนที่ 3 ในวันพันช์แมน
นักวิทยาศาสตร์ผู้หมกมุ่น
เอ๊ะ นักวิทยาศาสตร์นี่ใครกันนะ